نويسنده در پى اثبات اين مطلب است كه جهاد ابتدايى در عصر غيبت نيز مشروعيت دارد و مشروط به حضور امام معصوم نيست، اما مشروط به اذن فقيه عادل است. ماهيت سياسى و اجتماعى و امنيتى جهاد به گونه‌اى است كه بدون وجود دولت اسلامى امكان‌پذير نيست، از اين رو همواره بايد با اذن حاكميت اسلامى باشد كه اين مهم در عصر حضور با اذن امام (ع) و در عصر غيبت با اذن فقيه عادل است.

نويسنده ابتدا با طرح اين سؤال كه «آيا جهاد ابتدايى مشروط به وجود يا اذن امام است؟» به بررسى اقوال فقها در اين موضوع پرداخته و به اين نتيجه رسيده كه اين شرط مختص زمان حضور است و عصر غيبت را در بر نمى‌گيرد. سپس به بررسى ادلّه جواز جهاد ابتدايى در عصر غيبت پرداخته و در مجموع كوشيده است با نفى شرط وجود امام معصوم در جواز جهاد ابتدايى در عصر غيبت، جواز آن با اذن فقيه عادل را در عصر غيبت اثبات كند.

كليد واژه: جهاد ـ جهاد ابتدايى ـ عصر غيبت ـ عصر حضور ـ اذن امام ـ فقيه عادل .